Selecteer een pagina
We hebben allemaal wel dat stemmetje in ons hoofd dat af en toe niet tevreden is met hoe de dingen gaan. Die niet blij is met wie je bent en goed weet hoe je zou moeten zijn. Een stemmetje met strenge regels waar je aan moet voldoen en die ondertussen nooit tevreden is. Lief zijn voor jezelf is soms een lastige opgave als dat stemmetje maar door blijft ratelen.

Het gekke is dat, hoe harder we proberen om dat stemmetje geen gehoor te geven, hoe harder hij gaat schreeuwen. We willen ermee in discussie gaan, zeggen dat het niet waar is. Onszelf ervan overtuigen dat we het wel goed doen en wel goed genoeg zijn. Maar dat stemmetje is niet weg te krijgen en zal soms vervelende dingen blijven zeggen. Of je dat nu wilt of niet.

Het lastige aan ‘lief zijn voor jezelf’ is dat het de neiging heeft om een regel te worden waar je aan moet voldoen (zie ook: Jezelf verliezen in perfectionisme). En zodra je daar niet aan voldoet, omdat je vindt dat je iets stoms hebt gedaan of misschien onzeker bent over wat je tegen je collega zei, is er een reden om even niet zo lief te zijn tegen jezelf. En daar komt dat st

Lief zijn voor jezelf betekent niet dat je alles wat je doet moet goedkeuren. Soms doen we gewoon echt iets stoms! En regelmatig zijn we onzeker over de mate van stomheid waarmee we iets proberen te doen. Dus laten we lief zijn voor ook dat strenge stukje dat we in onszelf hebben. Dat stemmetje heeft het soms best zwaar met al dat oordelen. Laten we er lief voor zijn door er niet mee in discussie te gaan maar hem gewoon even te laten razen. Kom maar schatje, je mag bij mij even klagen.

Blijf op de hoogte van blogs, activiteiten en andere ontwikkelingen.
Laat hier je naam en email achter.